Baba ve Kızı

Vedalaştı kızıyla,
Kızıyla değil, aslında hayatla.
Bir yanı kırık ama mağrur,
Baktı son kez kızına.
Döktü gözyaşlarını bağrına,
Şimdi gidiyor hastane yoluna.
İçinde binbir umutla,
Kurtuluş yoluna,
Kimbilir belki
Son yolculuğuna...
Kız ağlıyor,
Ağlaması yürek dağlıyor,
"Gitme,kal benimle" dese de,
Geç kalınmaz ecele!

Vicdan Haykırıyor

Gözyaşlarımızla yıkarız kirli ruhumuzu,
İsyankâr, zamanlı zamansız günahlarımızı,
Gözyaşlarımızla temizleriz...
Tek isim yazar daimi,
Allahtan başka var mı ebedî?
Var mı O'nun kadar kudretli?
Yâr edinmişsek Yaradanı,
Döktüğümüz pişmalık gözyaşları,
Merhametiyle örtülür,
Ümitsiz olmamalı.
Tevbeleri bozup bozup,
Günahı dost saymamalı!
Semaya kaldırdık ellerimizi,
Büktük boyunlarımızı,
Divanına kapına geldik Ya Rabb!
Gözyaşlarımız işlediğimiz günahlardan,
Gözyaşlarımız kulluğun verdiği ahmaklıktan,
Aff Ya Rabb!
Sendendir yardım ancak,
Sendendir şefkât!
Biliriz ki,
Sensin şüphesiz gerçek aşk!
Senden başka var mı hakikat?